अपरिहार्य

सिनेमा संपावा तसा संपलाय आणखी एक चॅप्टर
सहजपणे आणि अपरिहार्यपणे.

मघाशीच ना या इथेच आली होती
कोणावर तरी जीवनमरणाची आणीबाणी?
ते प्रेम, ती चीड, तो त्याग, ते शौर्य,
ते हसू, ते आसू, ते विनोद, ती गाणी..?
बघून दिपणारे दिपले होते
कोणी हळूच डोळेही टिपले होते
रंगला होता खेळ!

पण आता लक्षात येतंय, त्यातला एकही रंग
पडद्याने मनाला लावून घेतलेला नाही
मघाशी त्याला हादरवणारे आवाज आता सरलेत
प्रतिध्वनीसुद्धा विरलेत
हा सन्नाटा, हा काळोख, या रिकाम्या खुर्च्या
हेच अंतिम सत्य आहे हे पडद्याला एव्हाना कळलंय

- सहजपणे, आणि अपरिहार्यपणे.