वही हूँ मैं, अब तुम्हें यकीं ये दिलाऊँ भी तो दिलाऊँ कैसे?
बदल गयी है नज़र तुम्हारी.. निगाह तुमसे मिलाऊँ कैसे?
लो, इन से मिल लो, ये आशना हैं, मुझे ये बचपनसे जानते हैं
जिसे मगर ये मिले नहीं है, उसे मैं तुमसे मिलाऊँ कैसे?
सुना है बुत बन चुके हो, मंज़ूर बंदगी भी है काफ़िरोंकी
ख़ुदाको बुलवाऊँ आसमाँसे, तुम्हें मगर अब बुलाऊँ कैसे?
उसीके दमसे कभी हुआ था बहार का इल्म दश्त में भी
भुला चुका हूँ सबक़, मगर वो हसीन गलती भुलाऊँ कैसे?
पडा है परवाना ख़ाक़ होकर, मैं देख सकता नहीं वो मंज़र
अँधेरा है ख़ौफ़नाक़, माना, मगर ये शम्मा जलाऊँ कैसे?
****** तळटीप *******
हिंदुस्थानीत लिहायचा पहिला प्रयत्न आहे.. जाणकारांच्या सूचनांचं स्वागत आहे.
too good ga! mast ch ahe!!
ReplyDeletemee jaaNakaar naahii, tari pan feedback dilyashivay rahawale nahi! :)
अप्रतिम स्वाती !!
ReplyDeleteसध्या इथे मी एकटाच दिसतोय . म्हणजे जाणकार एकतर येऊन गेले असावेत वा यायचे असावेत :)
छान आहे!
ReplyDeletekharacha khupa sundara svati..
ReplyDeletenivvaL apratim!
ReplyDeleteमाशाल्लाह! स्वातीताई, हिंदुस्थानीतला पहिलाच प्रयत्न इतका जोरदार! "भुला चुका हूँ सबक़.." आहा! :) अजून लिहा हो!!!
ReplyDeleteस्वाती, कविता म्हणून विचार करायचे झाल्यास ठीक. दश्त बहारसोबत जात नाही. पण सहजता आणि ओघवतेपणा फार आवडला. हिंदुस्तानी काव्याचा, संकेतांचा, भाषेचा अभ्यास केल्यास (म्हणजे शब्द कसे हिंदुस्तानी बोलणाऱ्यासारखे वापरले जातील) उत्तम लिहिशील यात शंका नाही. शुभेच्छा!
ReplyDeletematala sodata itar sheratale shabd mazya hindustani chya adnyanamule kalale nahit. pan matalaa bhayankar sundar aahe.
ReplyDeletelajawab !!
ReplyDeletedusara prayatan kadhi karnar !!
बहुत ही बढिया प्रयास है आपका :)
ReplyDelete