ध्यास

तुझ्या वाटा मनःस्वी आणि वळणे आततायी
धुळीतुन पावलांचा माग मी शोधीत आले
तुला मंजूर नाही थांबणे एक्याच ठायी
दिशांचे उंबरे म्हणुनीच ओलांडीत आले

तुझी भाषा निराळी, अर्थ मौनांचे निराळे
सुरांवरतीच माझ्या नेणिवा नादावलेल्या
तुझे शून्यात आशय पेरणारे खोल डोळे
मला दीप्तीच दिसती त्यांतल्या तेजाळलेल्या

तुझ्यामाझ्यात आता फक्त स्पर्शाचेच अंतर
कधी वाटे उठावे अन् करावे पार ते ही
पुन्हा भय वाटते.. स्पर्शास आकळलास तू तर..?
कशाचा ध्यास आयुष्यास मग उरणार नाही..!!