वाटचाल

एकूण काय,
सगळी अंधारातली वाटचाल..
पावलापुढे पाऊल टाकत राहिलं, की काहीतरी घडल्या घडवल्यासारखं वाटतं इतकंच

नाही म्हणायला मधेच चमकून जातो एखादा काजवा
किंवा अगदीच उजळलं भाग्य तर टिपूर चांदणंसुद्धा
क्षण दोन क्षण दिसल्यासारख्या वाटतात
काही आकृत्या.. काही ठसे..
क्षण दोन क्षण खरंच वाटतं, अगदी मनापासून, की आता बरंच कळलं चालण्याबद्दल

पण ठेचा लागत राहतात अधून मधून,
काटे मोडत राहतात पायांत
आकृत्या ओळखू आल्या म्हणेस्तोवर निराळ्या भासतात
तोल जाताना चाचपडणाऱ्या हातांना काहीच लागत नाही
ठशांचे माग नाहीसे होतात..
म्हणजे दिशा बदलली.. की जागा..
की ते मुळातच कधी तिथे नव्हतेच..?

आणि मग मात्र भीती वाटायला लागते
कधीतरी लख्ख उजाडेल
आणि कधीच काहीच नव्हतंच हे कळेल याची!

एकूण काय,
सगळी अंधारातली वाटचाल..
पावलापुढे पाऊल टाकत राहिलं, की काहीतरी घडल्या घडवल्यासारखं वाटतं इतकंच!