उगीच काही

घरातुनी हात ओढुनी सांजसावली अंगणात नेते
पुन्हा पुन्हा अन नकोनकोसे उगीच काही मनात येते

मनात येते पुन्हा भुतावळ पुरून उरल्या गतःस्मृतींची
अजून नाही तहान शमली चटावलेल्या जनावरांची

जनावरे कुरतडून नेती नवीन लचका जिवंत ताजा
असाच का रे तिळातिळानेच भोग आहे सरावयाचा?

सरावले ना अजून डोळे, अजून अंधार भेडसावी
अजून चकवे जुनेच पायी, कशी पुढे वाटचाल व्हावी?

पुढ्यातली वाट नागमोडी वळून काढी फणा विखारी
शहारुनी सांजसावली अन घराकडे धावते बिचारी..