न सापडलेल्या उत्तरांना आणि उत्तरं सापडूनही न सुटलेल्या प्रश्नांना समर्पित...
Thursday, January 4, 2007
अर्घ्यं
ही अर्घ्यं आहेत.. ओढाळ प्रवाह पायांना खुणावत असताना कंबरभर जीवनात घट्ट उभं राहून मन आणि बुद्धी बुडून वाहून जाऊ न देण्याचा आटोकाट प्रयत्न करत त्यानेच दिलेल्या अनुभवांची ओंजळी ओंजळींनी केलेली परतफेड..
Apratim. tujhaa blog mhanje parvanich !
ReplyDeleteva va va !
ReplyDeletenavin varshacha navin upakram vaaTata
chhan aahe. aata phakt niyamit yeuudet :)
kyaa baat hai! blog chi intro aaNi pahilaa arghya phaarach sundar! aataa puDhachyaachii waaT baghato aahe...
ReplyDeleteस्वाती, सगळ्यात पहिले तुझं मनापासून अभिनंदन! अच्छा.. म्हणजे ह्याच्यासाठी होता तो कोरा कागद :)
ReplyDeleteसुरवात खूप छान केली आहेस....!
तुला खूप खूप शुभेच्छा!
जयश्री
mi tar favorites madhe add kelay he paan... mastach...
ReplyDeletecongrats! mast ahe background ani arthatach kavita hi :) best wishes..
ReplyDeleteSvatI, pharach surekh g! khup shubhechha tuzya blogsathi!
ReplyDeletekhoopn khoop aprateem Swaati! arghya tar sarasaroon kaaTaa aaNate a.ngaavar!
ReplyDeleteveej paN khoop aavaDalii.
mana:poorvak abhina.ndana hyaa paanaabaddal!
वा! अर्घ्य केवळ सुरेख!
ReplyDeleteswati Marvelous. abhinandana ga tujhya blog sathi. vaibhava mhanato tyapramane parvanicha ahe hi amhala.
ReplyDeleteअप्रतिम :))
ReplyDeleteअर्घ्य ओंजळ भरुन केलेल! व्वा.
ReplyDeleteHey - I am really glad to discover this. cool job!
ReplyDelete